|
TOEVAL
"Mirjam kijk jouw boek," riep mijn nichtje
Amber in de boekhandel waar ooit
Otto Frank het dagboek kocht voor zijn dochter
Anne.
Een blonde studente keek verrast op en sprak me aan met een
opvallend Duits accent: "Ook
toevallig. Dat boek heb ik vannacht in één adem uitgelezen.
Het greep me zo aan, ik kon er niet mee stoppen. U kunt dat
boek gerust kopen, voor uzelf of voor een kind. Het is voor
alle leeftijden."
Ineens deed ik mee
aan een scene waar je als auteur alleen van
droomt. "Fijn om te horen," zei
ik, "maar ik weet al wat erin staat, dus
ik koop het niet."
" O," begreep zij "u heeft het al gelezen."
" Vele malen, ik heb het namelijk geschreven."
Blozend riep ze uit:"Ach, u bent de schrijfster? Wat een toeval,
ik heb het net uit."
Ik wees naar buiten: "Kijk daar zit Ronny acher het
stuur."
" Ach nee, Ronny zelf?" riep ze zo verrast dat ik haar meenam om even gedag te
zeggen. Op weg naar de auto stelde ze zich voor: "Kristina Kreuzer, zo toevallig," vervolgde
ze,"ik adviseer Duitse uitgeverijen over Nederlandse jeugdliteratuur. Nog geen uur geleden mail ik aan Fischer
Verlag dat Het Verlaten Hotel absoluut vertaald moet worden en nu ontmoet ik de auteur en de hoofdpersoon.
We hielden contact
met Kristina. Ik vroeg haar eens hoe pijnlijk zo'n oorlogsboek
is voor haar als Duitse. Ze vertelde dat ze met tegenzin aan
mijn boek was begonnen. Om een begrijpelijke reden.
|
"Nog geen
uur geleden mail ik Fischer Schatzinsel
dat Het Verlaten Hotel vertaald moet worden
en nu ontmoet ik auteur en hoofdpersoon." |
..
Vertaling Mirjam Pressler.
" Als Duitse word ik altijd aangekeken op dat afschuwelijke
verleden waar ik niets aan kan doen. Maar
door jouw boek begreep ik het eindelijk. Ik snap dat alleen
al de Duitse taal pijn moet doen in Ronny's oren.
Doordat de goeden niet alleen goed zijn in je boek en
de kwaden niet alleen kwaad, hoef ik me niet te verdedigen.
Door Het Verlaten Hotel kon ik accepteren dat ik als Duitse
erfgenaam ben van een gruwelijk verleden. Zoals de kleinkinderen
van slachtoffers hun erfenis torsen. Dat afschuwelijke
verleden delen we samen en dat moet om te voorkomen dat
kinderen opnieuw opgroeien met een inktzwarte erfenis."
Mirjam Elias ...
Klik
hier
voor recensies
klik hier voor de Duitse vertaling van de website
|
